07 Nisan 2008

fred astaire, gene kelly ve jerry

felaket olur ve herkes canavara, zombiye, ot kafaya bok kafaya dönüşür ya bazı filmlerde. hangi filmlerde, 28 days later, i'm legend gibi filmlerde. koca dünyada ya kendi başlarına ya da iki üç kişi kalıverirler film karakterleri. işte bu filmlerde anlatılanların çoktan gerçekleştiğini düşünenlerdenim.
uyuşturucu kullanmayan ve alkollü içecekleri genellikle eğlenmek için kullanan bir insan kişisi olarak aklımı rahatlatmak için bir iki videoya ihtiyacım olduğunu fark ettim.
nedense aklıma ilk aşağıdaki video geldi; kendi kendime psikanaliz yapacak değilim, bana psikanalist yöntemlerle yaklaşmaya kalkanın da moralini bozacağımdan eminim. her nedense sanki geçmişten bir ses duymuş gibi youtube'da vimeo'da aradım ve buldum:



youtube'un "benzer videolar" önerisi ile de ardından şunu izledim:



step dansına karşı çocukluğumdan beri mesafeliyim; çok anlamsız, bir o kadar da komik geliyor bu dans bana. ama bir şekilde sanki mutluluğu, coşkulu bir huzuru çağrıştırıyor. yani, hepimiz hasta (zombi?) olmasaydık(!) dünya ne kadar hoş olabilirmiş.
yine de... aslında evet, çok az da olsa işe yarıyor... salak bir gülümsemeyle izliyor insan. (o halde ben de insanım)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder